w Jodhpurze

dzis bedzie krotko bo usypiam nad klawiatura po ostatniej nocy spedzonej w pociagu, nie udalo mi sie zasnac, jak to zwykle ze mna bywa w ciezkich warunkach, mielismy wczoraj rano wyjechac z Delhi, ale nie bylo juz miejsc w pociagu, wiec zostalysmy zmuszone wybrac pociag nocny, calkiem wygodnie bylo, ale zdecydowanie za glosno, a potem tez troche za zimno, zeby normalnie spac, a pociag byl chyba z 5 razy dluzszy niz nasze pociagi, nie moglysmy znalezc naszego przedzialu, a pociag wrecz sie nie konczyl... po 12-godzinnej podrozy wyladowalysmy w Jodhpurze, szybko znalazlysmy wybrany wczesniej na nocleg dom z pokojami goscinnymi (prowadzi bardzo mila rodzinka, wiec bardzo tu sympatycznie, ciesze sie, ze udalo sie nam znalezc tak przyjazne miejsce, a do tego bez karaluchow i z ciepla woda:), gdzie postanowilysmy 3 godziny odpoczac przed wyruszeniem na miasto, z dachu domu, gdzie znajduje sie restauracja (prowadzona przez rodzinke), rozciaga sie wspanialy widok na okolice, wiekszosc domkow jest niebieskich i dlatego Jodhpur nazywany jest 'blue city', a nad calym miastem goruje potezny fort:) po odpoczynku postanowilysmy udac sie na miasto, zeby zjesc pozne sniadanie, szukanie knajpy wybranej przez Marte zajelo nam 2 godziny, wiec spoznilysmy sie na zwiedzanie fortu, z tego wzgledu musimy jutro pojechac do niego jeszcze raz, wieczorem mamy natomiast pociag do Jaipur'u gdzie zostajemy tylko na jeden dzien i pol nocy:) gdyby nie udalo mi sie pozniej napisac to informuje, ze nad ranem dnia kolejnego wyruszamy do Agry...
myslalysmy, ze jako ze Jodhpur jest miastem duzo mniejszym od Delhi, bedzie tu ciszej i spokojniej, ale to chyba w Indiach jest niemozliwe, tu rowniez jest glosno, tloczno i biednie, a na drogach panuja te same zasady co w Delhi, z tym ze sa one duzo wezsze, ledwo moga tu sie minac 2 riksze z motorkiem (ktore nazywa sie 'oto'), podczas gdy w Delhi w jedna strone bylo z 5 albo 6 pasow, tutaj jest tak ciasno, ze samochody sie nie pchaja, widzialam ich tutaj moze ze 3, za to rikszy i rowerow jest na peczki... jest mnostwo krow walesajacych sie wszedzie (przez to tez mnostwo gowien na drogach), jedna nawet probowala ugryzc Elodie:/ widzialysmy tez ze 3 wielblady:)
a jak juz o camelach mowa, to mialam wczoraj zaszczyt jeszcze w Delhi odbyc przejazdzke na jednym z nich:D a to dzieki jednemu kolesiowi, ktory nam duzo tam pomagal - czekajac na jedzenie od mamy Ajay'a, ktore chciala nam wcisnac na droge, zobaczylismy wielblada na sasiedniej ulicy, wiec ten Vicky, gdy tylko spostrzegl, ze chcialybysmy sie przejechac, pobiegl i wrocil z wielbladem:D przejazdzka byla krotka (bo spieszylysmy sie na pociag) ale fajowa, szczegolnie wstawanie i siadanie wielblada, on jest taki wysoki, ze to na serio jest cos:)
jednak wyszlo dluzej niz myslalam:) wiec juz ostatnie slowo - tu jest tak goraco, chyba wroce opalona:)

weselne wspomnienia

wczoraj bylo wesele, powod calego zamieszania zwiazanego z wyjazdem do Indii, musze przyznac, ze mocno mnie ono rozczarowalo, myslalam, ze to na serio bedzie COS, a okazalo sie byc impreza duzo mniej fajna niz pozostale przedweselne ceremonie, nie bylo nawet muzyki i tancow, tylko na poczatku (po 2 godzinach jazdy w korku do miejsca gdzie odbywaja sie wesela - tego dnia w samym Delhi bylo okolo 30 tys. wesel, bo to jakis szczegolny dzien dla nich byl) byl taki jakby mini orszak, pan mlody szedl na koniu a my podrygiwalismy obok niego w rytm muzyki wygrywanej na bebnach, a potem jak dotarlismy do inchniejszego domu weselnego, czyli takiego ogrodu otoczonego konstrukcja przypominajaca palac, zabawa sie skonczyla, a zaczely ceregiele zwiazane z oczekiwaniem na panne mloda, ktorej do tej pory nie wiedzielismy, cykaniem pozowanych fotek, skladaniem zyczen oraz kwestaimi reigijnymi, byl tez taki podest, ktory sie krecil - panstwo mlodzi stali razem i szczerzyli sie do zdjec, a z armatek wystrzeliwaly ususzone kwiatki, taka sciema, zalamalam sie tym troche, taki jakby przerost formy nad trescia, w miedzycasie goscie jedli, pili i zamarzali, wiecie jak ciezko jest wytrzymac w nocy w samym sari na wolnym powietrzu? myslalam, ze chociaz bedziemy tanczyc i to nas rozgrzeje, ale niestety tak sie nie stalo, masakra, potem zalozylysmy bluzy i wygladalysmy obciachowo... dwie wczesniejsze imprezki na serio byly fajne, mozna bylo dobrze sie bawic, a na weselu niestety nie, wczoraj rano byla jeszcze taka ceremonia w domu Ajay'a z jakims tam ich ksiedzem, kazdy np. wmasowywal jakis tluszcz we wlosy pana mlodego oraz dostawal blogoslawienstwo w postaci czerwonej plamki na czole i wstazeczki na reke od tego ich duchownego, byly modliwtwy, spiewy, a na koniec zdzieranie ciuchow i smarowanie Ajay'a jakas dziwna zolta masa, smiesznie po tym wszystkim wygladal:)

bardzo fajne jest to, ze tu kobiety slicznie wygladaja w swoich tradycyjnych strojach - sari, suitach (spodnie i tunika) albo lengach (dluga spodnica i krotka bluzka), nosza je nie tylo od swieta, ale tez w normalne dni, a niektorzy faceci nawet na wesele zjawili sie w jeansach; poza tym przed weselem kobiety udaja sie do salonu pieknosci, zeby zrobic sobie make-up, odpowiedni fryz i zalozyc sari, nas tez glupie pdkusilo, zeby tam pojsc i spedzilysmy prawie 4 godziny w salonie, ktory przemienil nas w jakies dziwne stwory:) wydaje mi sie, ze nie bylo warto bawic sie w to cale sari szalenstwo, ale coz, juz teraz wiem jak to wszystko wyglada...

dzisiaj wypozyczylysmy (ja, Bry i Sylwia) samochod z kierowca, zeby cos tam zwiedzic, ale udalo nam sie przez wspomniane wczesniej gigantyczne odleglosci zaliczyc tylko 4 obiekty + pizze hut:) ale ogolnie bylo calkiem fajnie, dopoki nie zrobilo sie ciemno i zimno (ciemno robi sie tu o 6stej)

jutro wyjezdzamy juz z Delhi, co bardzo nas cieszy, mamy juz kompletnie dosc tego miasta, wiec nie wiem jak dalej bedzie nam sie udawalo znajdowac kawiarenki internetowe... czeka nas jeszcze pozegnanie z rodzina Ajay'a, ktora bardzo dobrze nas ugoscila i pomagala we wszelkich problemach i trudnosciach, zwiazanych z funkcjonowaniem w tym szalonym miescie...

kilka slow o Delhi

spedzilysmy w Delhi juz kilka dni, wiec czas cos napisac o tym miescie, bo bardzo rozni sie od wszelkich znanych mi miast...

po pierwsze jest ogromne, odleglosc miedzy polnocnym a poludniowym krancem wynosi az 40km, nie sposob w tak krotkim czasie polapac sie w organizacji miasta, wszedzie jest daleko, transport z miejsca na miejsce zajmuje nam najwiecej czasu ze wszystkich wykonywanych aktywnosci, dzisiaj np. prawie nic nie udalo nam sie zdzialac, bo wiekszosc zabytkow jest w poniedzialek zamknieta, a poza tym przemieszczanie sie to tutaj zabojca czasu:/

po drugie wszelkie zycie Delhi koncentruje sie na ulicy, jest cala masa wszelkich rodzajow pojazdow, sa riksze rowerowe i takie z motorkiem, rowery, samochody, ciezarowki, motory, autobusy, nawet traktory, i wszyscy ciagle sie gdzies spiesza, ruch jest lewostronny, nie ma przejsc dla pieszych ani swiatel, wiec na drogach panuje totalny chaos, przejscie pieszego na druga strone ulicy prawie graniczy z cudem, wszelkie pojazdy ciagle trabia, wiec jest strasznie glosno, trabienie to element kierowania pojazdem, uzywa sie go ciagle i wszedzie, przy wyprzedzaniau, skrecaniu, wjezdzaniu na skrzyzowanie, zblizaniu sie do innego wolniej jadacego pojazdu, istna masakra, Ajay mowil, ze podczas nauki jazdy samochodem tata rowniez mowil mu kiedy ma trabic, nie ma linii oddzielajacych poszczegolne pasy na drogach, wiec jedzie tyle pojazdow ile w danym momencie sie zmiesci, korki sa ciagle, nawet po 21, jedzilysmy juz rikszami obydwu typow, bo jest to najprostsza forma przemieszczania sie, ale towarzyszy jej ciagle targowanie sie o cene, ktora dla turystow zazwyczaj jest duzo wyzsza, autobusami jeszcze nie jezdzilysmy, bo to w Delhi niebezpieczne, moze sprobujemy w innym miescie, tu autobusy sa bardzo zatloczone, a poza tym nie maja drzwi i nie zawsze calkowicie zatrzymuja sie na przystankach, wiec trzeba wskakiwac i wyskakiwac w biegu...

na ulicy lub w jej poblizu mozna spotkac caly ogrom roznych uslugodawcow: sa kobiety prasujace ubrania, fryzjerzy i golibrody, pucybuty, uliczne kwiaciarnie, osoby farbujace ciuszki na kolor jaki sobie czlowiek zapragnie, second handowe ksiegarnie, no i rikszarze pragnacy za wszelka cene gdzies kogos pdwiesc; nie mozna tez zapomniec o ulicznych restauracjach, prosto z samochodu mozna zakupic cos do jedzenia, sa i osoby sprzedajace kokosy z odcietym wierzchem, z ktorych pije sie przez slomke mleczko kokosowe, spotkalysmy nawet kolesia, ktory zapropnowal, ze wyczysci nam uszy:D poza tym na drodze mozna spotkac slonia!!, swiete aczkowiek wychudzone krowy ('krowy tez klepia biede' - Bry), konie z jezdzcami albo ciagnace wozy, no i co bardziej nieprzyjemne - zebrakow oraz ich obozowiska znajdujace sie na poboczu, takie slumsy swego rodzaju, wieczorem palone sa tam ogniska...

ogolnie miasto jest przytlaczajace i raczej malo kto je lubi... ja tez nie - jest zdecydowanie za glosno i za tloczno:/ poza tym jest strasznie brudno, wszedzie panuje syf, smieci sie pod nogi, prosto na ulice...

wczorajsza impreza bardzo sie udala, wytanczylam sie, pojadlam, choc nadal ciezko mi sie przyzwyczaic do ostrosci ich potraw (dzisiaj zjadlysmy w macdonaldzie:D)... poza tym zauwazylysmy, ze indyjscy faceci zupelnie inaczej sie ruszaja od europejskich, kreca bioderkami lepiej niz my polskie dziewczyny:) a poza tym bardzo czesto zostaja sami na parkiecie, kobiety usuwaja sie w cien, a oni robia wszystko zeby sie pokazac i zwrocic na siebie uwage, kobitki nie sa im do tego za bardzo potrzebne, a muzyka indyjska jest swietna do imprezowania - idealnie nadaje sie do tanczenia, bo jest bardzo rytmiczna:) poza tym towarzyszy jej wiele roznych smiesznych tancow, wszyscy wykonuja podobne ruchy, ktorych nauczyc sie nie jest trudno:)

jeszcze taka jedna ciekawostka na zakonczenie bo za 10 minut zamykaja kawiarenke - w Indiach caly tydzien poprzedzajacy Walentynki jest tak jakby swiateczny - kazdy dzien wiaze sie z czyms innym - jest dzien pocaunkow, przytulania, wreczania prezentow... smiesznie tak:)

dzien poszukiwan sari

jakos tak ciezko mi tu znalezc czas na blogowanie, wiec nie wiem jak to bedzie:/ a dzisiaj zapomnialam zabrac ze soba aparatu do kawiarenki internetowej, wiec fotek na razie nie bedzie, los ze mnie:/ dzisiaj wstalysmy pozno bo wczoraj o 4 wrocilismy z imprezy, czekalo na nas sniadanie na takim mini tarasie przed wejsciem do naszego apartamentu (albo raczej dwch pokoi z porozkladanymi materacami i lazienka), pierwszy raz jadlysmy cos slodkiego, taki ich chlebek ze slodka masa, to bylo pyszne:) jak do tej pory caly czas oswajalysmy sie z ostrym indyjskim jedzeniem:) potem pojechalysmy po Latike (siostre Ajay'a) ktora miala za zadanie pomoc nam wybrac sari, dozo czasu nam na to zeszlo, ale w koncu sie udalo, Elodi wziela taki inny inny ciuszek - spodnie i tunike, a cala reszta wybierala i przymierzala sari, wybor jest ogromny, ale ja jakos nie bardzo moglam sie w tym odnalezc, wszystko sie blyszczy i swieci, jejku to kompletnie nie moj styl, ale coz - w koncu wybralam czerwone sari ze zlotymi zdobieniami i nawet sie sobie w nim podobalam:) ogolnie kazda z nas ma innu kolor i inny wzor sari:) potem jeszcze bylo mierzenie nas i wybieranie kroju bluzki, ktora zaklada sie pod sari:) uszyte beda na wtorek - dzien wesela, ogolnie zakupy byly owocne, Latika wytargowala dla nas korzystne ceny, wiec spoko:)
po powrocie mialysmy miec robione zdobienia z henny na dloniach, jest taki zwyczaj ze kobiety w ten sposob przystrajaja dlonie przed weselem, ale okazalo sie ze pan juz sobie pojechal i na razie nici z henny...
o nie - musze juz konczyc, bo zaraz mamy imprezke, w zasadzie chyba juz sie zaczela, tutaj rozne przedweselne ceremonie zaczynaja sie juz na kilka dni przed weselem, no i dzisiaj jakas potancowka ma byc:)
godzina chyba nie bedzie sie zgadzac, wiec dla informacji mowie ze teraz jest juz po 9 wieczorem, 4.5 godziny pozniej niz u Was;)

8 godzin przed...

o rany - zostało jeszcze tylko 8 godzin do wylotu, z tego na spanie jakieś 4, no i będzie to ostatnia noc w miłym ciepłym własnym łóżeczku, do którego wrócę dopiero za 20kilka dni, jakoś przeraża mnie opcja spania w różnych dziwnych miejscach z nie do końca miłymi współlokatorami w postaci karaluchów, pająków, szczurów i różnorakich owadów, ale to chyba tylko kwestia przyzwyczajenia, w każdym razie mam taką nadzieję...
męczy mnie teraz dużo przedwyjazdowych emocji - stres, strach przed nieznanym, smutek związany z rozstaniem z bliskimi (szczególnie z jednym takim Skarbkiem:*), radość z możliwości przeżycia przygody i oderwania się od codzienności, już sama nie wiem co z tego wszystkiego jest najsilniejsze, staram się skupić na tym, że jak mówi Aj, na którego wesele jedziemy, będzie FUN:) myślę, że ma rację;)
teraz chyba muszę się już do końca ogarnąć, jestem praktycznie spakowana, myślałam że gorzej mi to pójdzie, ale było całkiem okej, no i za niedługo już kładę się do ukochanego wyrka na 4-godzinną drzemkę:)

tydzień przed wyjazdem

wszyscy wokół mają bloga, to i mi się zachciało takowego utworzyć, a jak:P zamierzam opisywać przeżycia i przygody z tripu do Indii, żeby wszystkie wspomnienia zachować, bo moja pamięć niestety bardzo szwankuje:(
dziś czwartek i już dokładnie za tydzień wyjeżdżamy, lot jest o 6.25 więc na lotnisku musimy być przed 5, jejku czemu to aż tak wcześnie rano? nie wiem jak wstanę, chociaż pewnie z wrażenia nawet nie będę mogła zasnąć...
jestem na etapie przygotowań, ale na szczęście najważniejsze sprawy już załatwione, wizę odebrałam w poniedziałek, wczoraj zakupiłam ubezpieczenie, a zaszczepić dałam się już jakiś czas temu, więc nawet nie jest tak źle, a no i pieniążki też już wymienione, zabieramy dolary i na miejscu wymieniamy je na indyjskie rupie.
zostało jeszcze pakowanie, co generalnie nie należy do moich ulubionych czynności, nawet jeśli dotyczy wyjazdu w Polskę na kilka dni, więc tego tym bardziej się obawiam, ale jakoś dam radę;)
w Delhi są 23 stopnie, więc zabieram tylko letnie ciuszki, tylko jak przetrwam drogę na lotnisko?:P zakupiłam nową ładowarkę i akumulatorki do aparatu, jeszcze tylko kilkugigowa karta by się przydała, tworzę listę rzeczy do spakowania, żeby na pewno niczego nie zapomnieć, ale tak na prawdę w Indiach jest bardzo tanio, więc jakieś brakujące elementy garderoby raczej z łatwością będzie można tam kupić, no i koniecznie sari, co by bardziej indyjsko wyglądać:D to ważne, bo my tam na wesele jedziemy więc nie chcemy za bardzo się odróżniać od innych gości, wyskakując w europejskich sukienkach;)
coraz bardziej cieszę się na ten wyjazd, chyba minął już etap 'nie chce mi się' i pozostało podekscytowanie i ciekawość 'jak to będzie':)
a i jeszcze jedno - Marta stwierdziła, że chyba mam najjaśniejsze włosy z całej naszej wyjazdowej szóstki, więc będę mieć duże powodzenie, ale nie powiem, żeby ta wiadomość jakoś specjalnie mnie ucieszyła...